บทที่ 51 ขายผู้หญิงเพื่อผลประโยชน์

“อะไร..”

ปิยะเงยหน้าขึ้นอย่างรวดเร็ว ทั้งตัวก็นิ่งไป

เด็กหญิงชาวเขาที่ชื่อว่าวารีกำลังเผชิญหน้ากับปิยะ ยิ้มกว้าง เสียงชัดเจนอ่อนหวาน “พี่สาว ความหมายของพี่นิทัศน์ พี่ฟังไม่เข้าใจเหรอคะ ถ้าอย่างนั้นวารีจะบอกให้ดีไหมคะ คือพี่นิทัศน์เรียกให้คุณไปนั่งที

บทที่ 52 การเคลื่อนไหวที่มากเกินไป

เวลานี้ ต้นน้ำที่นั่งลงกับพื้น สิบนิ้วของเขาที่จับอยู่บนพื้นดิน ในตาคู่สามเหลี่ยมกำลังแตกปะทุออกมาด้วย ความมืดครึ้ม ในตาที่แฝงไปด้วยความน่ากลัว โหมกระหน่ำ

ชายที่อยู่ในหุบเขาหากได้เกลียดแล้วก็จะเกลียดเลย บางครั้งอาจจะโหดร้ายร้ายและรุนแรงมากกว่าคนที่อ

บทที่ 53 กอดแน่น

ตามแสงจันทร์ ปิยะวิ่งอยู่กลางป่า วิ่งจนเหงื่อไหลหยดลง หอบจนกระทั่งถึงแม่น้ำคดเคี้ยวกั้นขวางทางของเธอ ปิยะจึงหยุดวิ่ง

ภูผาไล่ตามมา หน้าของเขาไม่แดงไม่มีอาการหอบ สำหรับเขาแล้วการวิ่งบนภูเขานั้นเป็นเพียงแค่เรื่องเด็กๆมาก

มองไปที่แสงจันทร์ยามค่ำคืน สายน้ำเล็ก ๆ ที่ใสแ