บทที่ 288 ความอดทนที่น่ากลัว

คำพูดของโสรจ แสดงให้รู้ว่าเธอได้เห็นเรื่องราวทั้งหมดและเข้าใจทุกสิ่งแล้ว จากนั้นก็คิดไว้ว่าวิสาข์จะต้องตกตะลึง

แต่น่าเสียดาย ที่เธอคิดผิด

วิสาข์หันกลับมาอย่างเรียบเฉย จากนั้นก็เงยหน้าขึ้น แล้วมองไปที่โสรจพร้อมกับพูดอย่างเฉยชาว่า : “ เธอกลับมาทำไม ? มีเรื่

บทที่ 289 ความสัมพันธ์ที่ค่อยๆอบอุ่น

“ ไก่ฟ้าก็คือไก่ฟ้า คิดว่าตัวเองบินขึ้นมาสูงส่งแล้วจะกลายเป็นนกฟินิกซ์หรอ น่าขำ ! ”

โสรจมองไปที่ปาลีและพ่นคำพูดที่เป็นพิษออกมา จากนั้นก็ส่ายหัวและเดินออกจากประตูไป

คำพูดของเธอนี้จริงๆแล้วกำลังด่าวิสาข์อยู่ เพราะว่าวิสาข์ก็เกิดที่ชนบท

แต่เมื่อ

บทที่ 290 เอาใจใส่เสมอมา

สี่ปีที่ผ่านมา มีทิฐิอยู่ระหว่างพวกเขามากมายเกินไป มันยากมากจริงๆที่จะวางมันลงภายในเวลาแค่แปปเดียว

ในตอนนี้ ดูเหมือนว่าดนุพลจะเล่นกล เขาเอาถุงออกมาจากด้านหลัง ในถุงสีขาวนั้นมีปิ่นโตข้าวกล่องอาหารเช้าอยู่

“ อ่ะ นี่อาหารเช้า ให้ ”

ดนุพลคว้ามือของปาลีมา จา