บทที่ 260 น่ารำคัญ

หลังจากที่ธวัฒน์เตือนไป ปาลีถึงรู้สึกว่าเมื่อวันหลังจากเจอธามไป เธอก็เปลี่ยนเป็นใช้อารมณ์ง่ายขึ้น

ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ปาลีเงยหน้าขึ้นแล้วยิ้มกับธวัฒน์“นายพูดถูก ตอนนี้สิ่งที่ฉันต้องทำไม่ใช่ร้องไห้ แต่เป็นยิ้มมองพวกเขาร้องไห้”

พูดจบปาลีก็เอาแปรงสีฟันในกระเป๋าออกมา

บทที่ 261 ยอมตายก็ไม่หย่า

เราหย่ากันเถอะ ประโยคง่ายๆนี้สำหรับโสรจแล้วเหมือนโดนฟ้าผ่า

เธอที่บ่นไม่หยุดนั้นเมื่อได้ยินคำนี้ก็หยุดทันที มองตาของดนุพลอย่างไม่กล้าเชื่อ

“คุณ....คุณพูดอะไรนะ”

สี่ปี่นี้ถึงดนุพลจะทำเย็นชากัลเธอและก็ไม่เคยไปนอนกับเธอ แต่เขาก็ไม่เคยพูดคำที่ว่าหย่าร้างแบบน

บทที่ 262 ที่มาของไอริณ

ได้ยินดังนั้น สีหน้าของนัฐพงษ์ก็เปลี่ยนทันที เขาจ้องเขม็งโสรจอย่างเกลียดชัง วันนั้นบทที่ เขาจะร่วมมือกับโสรจ โสรจก็รับปากกับเขาดีๆว่าต้องรักษาความลับ แต่ตอนนี้อยากจะเปลี่ยนใจก็เปลี่ยนใจ ไม่ใช่คนจริงๆ

ถึงจะโกรธแต่เขาก็รู้ดีว่าตอนนี้เขาจะเร้าให้โสรจโมโหไม่ได้

เขา