บทที่ 250 เอน็จอนาถ

จาริณีตกอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบากในทันที “ ลูก แม่ตอบรับไปแล้ว ถ้าแม่ไม่ให้แล้วแม่จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน แล้วก็พูดได้อีกว่า หนึ่งแสนบาทของลูกในตอนนี้ ขนหน้าแข้งไม่ร่วงหรอก ลูกไม่จำเป็นต้องขี้เหนียว แม่ก็พูดจบเท่านี้ วางสายนะ ”

พูดจบก็ไม่รอให้ขวัญชีวีโกรธอีก จาริณีก็รีบวา

บทที่ 251 ตบหน้า

ปาลีได้ยินดังนั้น ก็โกรธและพูดขึ้นว่า “ วีนัสเพิ่งจะสามขวบ รอให้โตก่อน เธอประมาณก็อายุวัยกลางคน ชีวิตส่วนใหญ่จะสูญเปล่า ฉันไม่เห็นด้วยและก็ไม่อนุญาต ”

ปิยะมองไปที่ปาลีโดยไม่ได้พูดอะไร ไม่เจอกันสี่ปี ปาลีเปลี่ยนไปแล้วจริงๆ คำพูดนี้ถ้าหากว่าเป็นในอดีต มันจะไม่มีทางที่ออกมาจา

บทที่ 252 สูญเสียทั้งหมด

เมื่อปาลีเห็นดังนั้น ก็ยิ่งโกรธมากขึ้น และจ้องไปที่นิทัศน์อย่างไม่เกรงกลัวราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ เธอมองเขาที่กำลังใกล้เข้ามาทีละก้าว

และเมื่อบทที่ นิทัศน์ยื่นมือออกมากำลังที่จะ “ ตอบโต้ ” ปาลีนั้น เธอไม่ได้ก้าวถอยหลัง เธอยกมือขึ้นประสานกับมือของนิทัศน์ แล้วจับเขา