บทที่ 156งานฉลองวันเกิด

บาปกรรมทั้งหมดที่วารีและนิชทำลงไปถูกปิดเอาไว้ในป่าลึกที่ไม่มีใครรู้และในหมู่บ้านที่ยังมีใครคนหนึ่งนั่นก็คือภูผาที่นับวันยิ่งอยู่ก็ยิ่งคิดถึงใครบางคนในหนึ่งวันชีวิตก็ใช้ในหมู่บ้านที่บนเขาซะส่วนใหญ่มองไปทางไปเมืองเอลึกๆในใจก็คิดถึงปิยะขึ้นมา

ถ้าไม่ใช่เพราะที่บ้านมีคุณย

บทที่ 157นี้คือเกมส์

“หา?”

ปาลีตกใจจนอ้างแกค้างทำท่าน่ารักเป็นปากรูปตัวoและมองตามดนุพลไปทางวัยกลางคนคู่สามีภรรยาคู่หนึ่งหรือว่าจะเป็นพ่อแม่ของดนุพล?

ดูเด็กจัง!

ถึงแม้อายุของพวกเขาจะแตะถึง40กว่าปีแล้วแต่อายุไม่สามารถทิ้งร่องรอยอะไรไว้ได้เลยอีกคนก็หล่อเหลาตรงคิ้วที่สง่างามเหมือนขอ

บทที่ 158พูดเหน็บแนม

ใช่พอรู้ว่าปาลีเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งชีวิตของดนุพลผู้เป็นแม่ทวิติยาเลยสั่งให้คนหาประวัติของปาลีมาดูอย่างละเอียด

ที่ผ่านมาทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นมาตลอดแต่ก็ไม่ได้ขัดอะไรนั่นเป็นเพราะว่าทวิติยารู้ว่าดนุพลแค่เล่นๆเพราอย่างนั้นไม่ได้ใส่ใจอะไรพอเห็นดนุพลทำเพื่อปาลีแทบบ้าทวิติยาถึงเ