บทที่ 140ถูกขังให้ติดอยู่ด้วยกัน

ผ่านไปแปบเดียวปาลีกำลังจะปิดไฟนอนทันใดนั้นได้ยินเสียงรบกวนจากข้างนอก

นอกจากนี้ยังมีเสียงร้องอย่างเร่งด่วนของจาริณี“คุณคุณคุณอย่าไปคุณไปไม่ได้นะคุณกลับมา......”

ปาลีรีบลุกออกจากเตียงเปิดประตูและมองไปนอกห้องโต๊ะและเก้าอี้ล้มลงกับพื้นจาริณียืนอยู่กลางห้อง

บทที่ 141 ทำลายตนเอง

มองดูมีดในมือของปาลีที่กำลังเปล่งประกายอยู่ นัทตัวแข็งทื่อขึ้นมา สีหน้าก็เปลี่ยนทันที ต่อมาก็ยิ้มโดยไม่ถือว่าเป็นเช่นนั้น พูดว่า“ปาลี คนอื่นไม่เข้าใจเธอ แต่ฉันเข้าใจเธออยู่ดี ตั้งแต่เล็กจนโต เธอเป็นคนใจดีมาตลอด แม้มดก็ไม่แข็งใจที่จะเหยียบมันตาย เธอจะไปฆ่าคนได้ยังไง?”

พู

บทที่ 142 รักอย่างลึกซึ้ง

มองเห็นฉากนี้ นัทพังทลายทันที เขาส่ายหัวอย่างหวาดกลัว ตะโกนว่า“เธอบ้าไปแล้ว เธอมันบ้าจริงๆ อย่าทำลายตนเองอีก ถ้าอย่างนี้ต่อไป เธอต้องตายแน่ ฉันไม่แตะต้องเธอ ไม่แตะต้องเธอแล้ว....”

สุดท้าย เสียงตะโกนของนัทจนมีความสะอึกสะอื้นอยู่ในนั้น คุณชายที่ได้รับการเลี้ยงดูอย่าง