บทที่ 69 มาตั้งแต่เมื่อไหร่กัน

น้าณิชขยับร่างท้วมไปมา ใบหน้าฉายแววไม่พอใจอยู่เสี้ยวหนึ่ง พลางค้อมศีรษะเตรียมต่อสายโทร.ออกทันที

“ไม่ต้องหรอกค่ะ ฉันดีขึ้นแล้ว”ดารุดิ้นอยู่ในอ้อมกอดของเขาแต่ก็ออกมาได้ไม่สำเร็จ จึงทำได้แค่พูดออกไป

น้าณิชถอยกลับมาพลัน สีหน้าของธวลิตฉายแววสงสัย “ถ้าไ

บทที่ 70 ผู้หญิงหน้าไม่อาย

“ฉันเหนื่อยแล้วค่ะ” ดารุยื่นมือมาหยุดเขาที่กำลังเคลื่อนไหวอย่างต่อเนื่อง เธอไม่เข้าใจเลยว่าทำไมตนถึงโกรธเขาได้

“เธอโกรธฉันอยู่เหรอ”

“เปล่าค่ะ”

พอถูกคนตรงหน้าเดาอารมณ์ตัวเองออก เธอกลับรู้สึกอายขึ้นมา

“โอเค งั้นเธอนอนพักก่อนก็แล้วกัน เรื่องเข้า

บทที่ 71 ขัดขืนเข้าสิ

ดารุปิดปากเงียบเชียบไม่เอ่ยคำใด เริ่มจะทนไม่ไหวกับการสวมใส่รองเท้าส้นสูงยืนเป็นเวลานานนี่เสียแล้ว เธอเอียงตัวเล็กน้อยอย่าง

สวยงามพลางทิ้งน้ำลงไปที่ขาข้างหนึ่ง เพื่อให้ขาอีกข้างได้มีเวลาพักเบรกบ้าง

เหล่าบริกรต่างก็เข้าๆออกๆอยู่ภายในฝูงชนเพื่อให้บริการแขก