บทที่ 67 ราวกับมีดทิ่มแทงใจ

ทันทีที่ร่างกายชุ่มเหงื่อของดารุเดินผ่านห้องรับแขกไปนั้น น้าณิชก็ปรี่เข้ามาหยุดเธอไว้ที่ด้านหน้า

“คุณผู้หญิงคะ มีผู้หญิงท่านหนึ่งอ้างว่าเป็นพี่สอง เธอต้องการจะพบคุณผู้หญิงน่ะค่ะ”

พี่สองหรอ มาทำอะไรที่นี่กันนะ ดารุระแวงและสงสัยเต็มขั้น เธอญาติดีกับพี่

บทที่ 68 ยังเจ็บมากอยู่หรือ

ดารุทอดมองออกไปที่หน้าต่าง พลางมองน้าธารีที่กำลังเดินไปส่งดรณ์ พยาบาลที่ดูแลเธอช่วยนำท่ออาหารที่เจาะไว้ออกให้ เธอดื่มยารักษาโรคกระเพาะไปบ้างแล้ว จึงรู้สึกสบายตัวขึ้นเยอะเลยทีเดียว

อาหารแต่ละอย่างตลอดหลายปีที่ผ่านมา ด้วยเพราะเธอท้องไส้ไม่ดีมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว

บทที่ 69 มาตั้งแต่เมื่อไหร่กัน

น้าณิชขยับร่างท้วมไปมา ใบหน้าฉายแววไม่พอใจอยู่เสี้ยวหนึ่ง พลางค้อมศีรษะเตรียมต่อสายโทร.ออกทันที

“ไม่ต้องหรอกค่ะ ฉันดีขึ้นแล้ว”ดารุดิ้นอยู่ในอ้อมกอดของเขาแต่ก็ออกมาได้ไม่สำเร็จ จึงทำได้แค่พูดออกไป

น้าณิชถอยกลับมาพลัน สีหน้าของธวลิตฉายแววสงสัย “ถ้าไ