บทที่ 60 อยากแนบชิดกันก็อย่ารีบร้อนนักสิ

“เฮ้”น้ำเสียงที่ชัดเจนนั้นดังมาจากที่ไกลๆ กระตุ้นให้น้ำทะเลกระเพื่อมไหวไปมาอย่างคึกคักสนุกสนาน ดารุตะโกนเรียก

พลางเดินไปตามเสียงนั่นที่ไม่รู้ว่ามาจากที่ไหน ความทุกข์ร้อนภายในใจก็ค่อยๆเหือดหายลงไปอย่างช้าๆ ณ ตอนนี้เธอทั้งรู้สึก ปลอดโปร่งและมีแต่ความส

บทที่ 61 ถ้าเป็นไปรยาคุณจะรู้สึกเป็นห่วงมั้ย

“ฉัน…น่าจะลงได้แล้ว”ดารุเอ่ยบอกหน้าแดงก่ำ จนได้รับเสียงโอดครวญที่เย็นชานั่นมาจากธวลิต

“ใส่เสื้อผ้าซะวาบหวิวขนาดนี้เนี่ย อยากจะยั่วผู้ชายให้เข้ามาหาอีกรึยังไง” ริมฝีปากของเขาพ่นคำพูดร้ายๆออกมา ลำแขนแกร่งที่แสนจะเซ็กซี่นั่นโอบรัดเธอไว้แน่น ธวลิตพล

บทที่ 62 เมาค้างหนึ่งคืน

ดารุยังไม่ทันที่จะหายหวาดหวั่น ร่างของธวลิตก็หายวับหลังบานประตูนั้นไป เสียงปิดประตูที่ดังสนั่นอยู่ไม่น้อยย้ำเตือน เธอว่าเขาได้เดินหนีไปเสียแล้ว

ฟิ้ว

ดารุถอนหายใจเฮือกใหญ่ รู้สึกดีใจที่ตัวเองยังปลอดภัยครบสามสิบสองได้อยู่หลังจากเผชิญกับระเบิดอารมณ์ของเ