บทที่ 42 ถือซะว่าพี่ให้เรายืมเงินค่าเทอมก็แล้วกัน

นัยน์ตาของธวลิตฉายแววแห่งความฉงนออกมา “เธอไม่รู้เหรอว่าเนื้อสเต็กทั่วไปจะต้องสุกได้ไม่เกินแปดสิบเปอร์เซ็นน่ะ”

“แล้วทำไมฉันจะต้องรู้ด้วยล่ะคะ”ก็เธอไม่เคยกินของอะไรพวกนี้มาก่อนเลยนี่ แถมยังไม่เคยทำงานในร้านแบบนี้ด้วย

“ลูกสาวคนที่

บทที่ 43 BOXBOY

ตานีต่อสายไปยังสายหนึ่ง เสียงแหลมพลันดังแผดลั่นขึ้นมา “ฮัลโหล คุณนักข่าวปพนคะ พอดีว่าฉันมีรูปของภรรยาใหม่ คุณธวลิตที่เพิ่งแต่งงานกันไปกำลังแอบลักลอบพบกับใครสักคนอยู่ คุณสนใจมั้ยคะ อ้อ งั้นก็ได้ค่ะ เรานัดเจอกันตอนเย็นเลยใช่ค่ะ แล้วคุณจะตอบแทนฉันยังไงดีคะ ขึ้นปกเหมือนครั้งที่แล้

บทที่ 44 เธอไปไหนมา

“สองทุ่มกว่าแล้ว ฉันเลิกงานแล้วด้วย ดารุ ทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ”ไฉไลพยุงเธอขึ้นมาพลางเอ่ยถาม

สองทุ่มหรือ ดารุพลันนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ จึงเอ่ย “ให้ตายเถอะ ดึกป่านนี้แล้ว ฉันต้องไปแล้วล่ะ”

ดารุนั่งอยู่บนรถประจำทางที่เลี้ยวไปเลี้ยวมา จนกระทั่งมาถึงหมู