บทที่ 235 บังเอิญจังเลย

เวทิศที่อยู่ตรงหน้าจนตรอกอย่างนี้เพราะผู้หญิงคนนั้น ดารุสัมผัสรู้ถึงความในใจของเขา

“เฮ้อ ผู้หญิงแบบนี้จะไปก็ให้ไปเสียเถอะ ฟังป้าของลูกบอกว่าลูกสาวของน้าไฉไลนั้นสวยเหมือนนางฟ้า ทั้งอ่อนโยนเหมาะสมกับลูกมาก อย่าไปคิดถึงผู้หญิงคนนั้นเลย ไปกับแม่ คืนนี้พวกเราไปสู่ขอกันที

บทที่ 236 มีความสุข (ตอนจบ)

“แต่ว่าเด็ก.....”เธอลูบท้องอย่างใจไม่แข็งพอ

“เป็นหลานของน้า เขามีสิทธิ์ไม่เอาหรอ หนูวางใจ ถ้าเขากล้าไม่เอา น้าจะตีเขาตาย”ดารุในฐานะแม่รับประกัน จรินทร์ยิ้มอย่างอายๆ

“งั้น....เมื่อไหร่เขาจะมาคะ”แม้ว่าจะอายแต่เธอนั้นยังคงคิดถึงเวทิศอยู่ดี รวบรวมความกล้าแล้วถ