บทที่ 212 อย่าหลับ

ดารุที่ใบหน้าได้รับบาดเจ็บนั้นก็ถูกตรึงอยู่กลับที่ ลุกไม่ได้เลย มีรถมอเตอร์ไซด์สองคันขับตามมา คันหนึ่งขับหลุดมาอยู่ที่ด้านหน้ารถของเมธีรา พอเมธีราจะชนมอเตอร์ไซด์นั้นก็ขับพุ่งไปด้านหน้า ตามมาด้วยคันที่สองก็หลุดหน้ามาเหมือนกัน

ข้างบนนั้นคนที่นั่งอยู่เป็นธวลิต

ดารุใช้

บทที่ 213 งอน

“ไฉไลดีขึ้นบ้างหรือยัง” เขาลูบ

หลังของเธอเพื่อช่วยให้เธอนั้นเอาน้ำสำลักออกมา

“เธอมาช่วยฉันไว้ทำไม สู้ให้ฉันตายเสียยังจะดีกว่า”ในที่สุดไฉไลก็หายใจได้ปกติจึงร้องไห้ออกมา

ธิตินั้นลูบหลังของเธออย่างซื่อๆ พูดเสียงเบาว่า “เธอเป็นอะไรไป มีปมอะไรที่แก้ไม่ได้ถึงได้เลือกที่

บทที่ 214 การเตรียมงานวันเกิด

“นั่นน่ะสิ งั้นฉันนอนล่ะนะ” ไม่นานเธอก็ได้เข้าสู่ห้วงความฝัน ธวลิตโอบกอดร่างกายเล็กๆไว้ในอ้อมกอดอย่างแน่น เขาขมวดคิ้ว ความปรารถนาในบางอย่างนั้นได้ระงับเอาไว้ ตอนนี้เขาไม่สามารถจะไปอาบน้ำเย็นได้ ทำได้แค่อดทนไว้

.............

“ดีมาก ให้คุณนั้นติดต่อกับมันอ