บทที่ 201 ถูกมัดไว้กับท่อระบายน้ำ

“เธอดูแลฉันมานานอย่างนี้คงเหนื่อยแย่ กลับไปเถอะ ฉันไม่ทำอะไรดารุหรอก เธอเรียกเขามาเถอะ ฉันอยู่ที่นี่ไปไหนไม่ได้หรอก” ไฉไลไม่กล้าพูดอะไรอีก เธอเหนื่อยมากจริงๆอีกอย่างหมอก็เคยกำชับว่าอย่าไปกระตุ้นฝนสิริเพราะอารมณ์ของเธอนั้นไม่มั่นคง เธอพยักหน้าและเดินออกไปโทรหาดาร

บทที่ 202 แก้ไขได้สิ้น

เมธีราจุดบุหรี่ม้วนหนึ่ง ควันบุหรี่ที่พริ้วไหวนั้นได้เต้นรำรายล้อมอยู่ในอากาศ ควันที่รายล้อมนั้นล่องลอยและมันทำให้คนรู้สึกหมดหวัง สุดท้ายแล้วควันนั้นก็ได้หายไป

ใจของดารุจมดิ่ง แต่กลับไม่ยินยอมที่จะยอมแพ้ให้ภายใต้การใช้อำนาจของเมธีรา เธออดกลั้นความรู้สึกที่สะอิดสะเอีย

บทที่ 203 ลิตมาแล้ว

เธอพลิกตัวหุ้มตัวเองไว้กับผ้าห่มและกลิ้งตกลงมาจากเตียง เหมือนร่างของเธอนั้นชา เลยไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวด มีเพียงแค่ความรู้สึกที่คล้ายเปลวไฟที่อยู่บริเวณหน้าอกนั้นไม่ได้หายไปการหายใจของเธอลำบากยิ่งขึ้น ร่างกายของเธอร้อนเป็นอย่างนี้อย่างต่อเนื่องนานแล้ว

เธอพยายามอยู่นาน ใ