บทที่20 คู่ต่อสู้อันดับที่สอง

“ไม่ใช่แค่พยายาม แต่ต้องให้ได้ด้วย ลูกเข้าไปอยู่ในบ้านธวลิตก็เพราะอยากจะช่วยแม่นี่ ลูกก็ต้องช่วยให้ได้สิ…”คนปลายสายนั้นยังคงพูดต่อเนื่อง ดารุวางสายลงอยากหมดความอดทน

ที่แม่พูดน่ะไม่ผิดหรอก เธอเข้ามาในบ้านของธวลิตก็เพื่อที่จะบรรลุเป้าหมายนั้นให้ได้ ธวล

บทที่ 21 ถูกเข้าใจผิดอีกครั้ง

“ตกลงแล้วนายจะเอายังไงกันแน่เนี่ย ฉันก็เป็นคนใช้ให้นายแล้วนี่ไง คำสัญญาของนายก็ควรจะทำให้มันเป็นจริงด้วยสิ!” นี่ไม่ใช่คำขอร้อง แต่เป็นคำสั่งต่างหาก เธอหลงนึกไปเองว่าการที่ตัวเองทำหน้าที่เป็นคนใช้อย่างสุดความสามารถแล้วนั้น จะทำให้ภารกิจนี้สำเร็จลุล่วงลงไปไ

บทที่ 22 การเดิมพัน

กระทั่งอีกฝ่ายคว้าหมับมาที่คางของเธออย่างแน่นหนาเอาไว้ในมือนั้น เธอถึงได้โอดครวญออกมาอย่างน่าสงสาร เจ็บชะมัดเลย!

หยาดน้ำตาเริ่มคลอหน่วย เธอกลืนน้ำลายแล้วกลืนน้ำลายอีก พยายามข่มความเจ็บปวดนี้ไว้ และไม่ให้หยาดน้ำตานั้นร่วงลงมาได้ มือที่จับคางอยู่นั้นบีบรั