บทที่145 ควรจะจบลงอย่างไร

“ แกกล้าหรือ! ” ธวลิตเข้ามาขวางตรงหน้าทั้งสองคน ไม่ให้พวกเขาเดินออกไปได้

“ ถอยไป! ” ดวิษดันมือธวลิตออก อีกฝ่ายต่อยหมัดหนักลงบนร่างของเขาทีหนึ่ง

“ โธ่เอ๊ย อย่าตีกันสิ! ” ดารุยืนเหม่ออยู่ที่เดิม น้าธารีพยายามแยกสองคนที่กำลังสู้กันอย่างดุเดือดออกจากกัน

“

บทที่146 สัญญาหย่าร้าง

ธวลิตแสดงความบริสุทธิ์อีกครั้ง กลับทำให้ตัวเองผ่านมาเห็นฉากที่เขาใกล้ชิดกับไปรยาอีกครั้ง เขากำลังลงโทษเธอ หรือกำลังล้อเธอเล่นกันแน่?

“ ดารุ? ” มีคนเรียกเธอจากด้านหลัง ดารุหันตัวไปก็พบพรินพร พี่รอง สภาพจิตใจของเธอดีขึ้นมากแล้ว แต่งหน้าอ่อนๆ ก็ไม่ได้สวมเสื้อผ้าตามสมัย

บทที่147 ยอมเป็นดวงตาของฉันมั้ย

ถ้าคนในครอบครัวไม่ขัดขวาง เธอก็จะมาตั้งแต่เมื่อวานแล้ว วันนี้ถือโอกาสบทที่คนในบ้านกำลังหลับอยู่ เลื่อนเท้าเบาๆออกจากบ้าน เธอรอที่จะได้สารภาพรักกับเขาไม่ไหว

ปากประตูคฤหาสน์คานเขต ดารุมองเข้าไปในบ้าน ฟ้าเพิ่งสางก็เดินห่างออกไปจากประตูบ้าน โบกหยุดแท็กซี่คันหนึ่