บทที่115 ไปรยาในโทรทัศน์

ตั้งแต่หลังจากที่คืนนั้นผ่านพ้นไป ธวลิตก็ไม่ได้พูดอะไรกับเธออีก แม้เจอหน้ากันเป็นครั้งคราว ก็จะทำเป็นไม่สนใจ ไม่รู้ว่าไปรยาไปไหนแล้ว สันธานไปอีกแล้ว

ดารุเปลี่ยนเวลาเท่าที่เป็นไปได้ รอให้ธวลิตไปทำงานจึงจะลงมาข้างล่าง

เรื่องนางแบบแม้จะเรียบร้อยแล้ว แต่ยังมีเรื่

บทที่116 แฟชั่นโชว์ก่อนจบการศึกษาที่ประสบความสำเร็จ

แว่นกันแดดอันใหญ่สีอ่อน ผมเรียบโน้มลงปรกหน้าผาก ริมฝีปากบางน่าชวนมอง คางเรียวแหลม ชายหนุ่มดึงเส้นโค้งที่มีความหมายลึกซึ้งเส้นหนึ่งออกมา มองมือถือกะพริบสั่นเนื่องจากมีสายเรียกเข้าในมือ

“ เฮโล! เห็นแล้ว สวยจิตใจดี ก็ไม่รู้ว่าความสามารถเฉพาะ

บทที่117 คำเชื้อเชิญจากวงการบันเทิง

“ นี่เป็นเรื่องของคุณ สรุป ผมก็ต้องการแค่เธอ ” ชายสวมแว่นกันแดดที่ชื่อดวิษเดินออกไปโดยไม่หันมามอง

“ เอ๊ะ นั่นมันเรนโบว์คิวไม่ใช่หรือ? ” มีนักเรียนตาดีสังเกตเห็นชายหนุ่มแล้ว

“ เป็นไปไม่ได้ เขาปรากฏตัวอยู่ที่นี่ได้อย่างไร ” อีกคนแสดงความสงสัยออกมา