บทที่ 11

ภาพลวงตากับความเป็นจริง

มือเล็กคล้องอยู่บนลำแขนแกร่งอย่างไม่นึกใส่ใจนัก ในสายตาของคนนอกแล้วนั้นพวกเขาทั้งสองคนนับว่าเป็นคู่กิ่งทองใบหยกเลยก็ว่าได้ ดารุได้แต่ยิ้มหยันอยู่ภายในใจ รู้สึกว่าตัวเองไม่มีทางเลือกแล้วกับงานแต่งงานที่น่าหัวเราะในครั้งนี้

ดวงตาสุกใสค่อยๆทอดมองไป

บทที่ 12

เธอเป็นแค่สาวใช้

เขามีนิสัยชอบกดขี่รึไงกันนะ ดารุย่นหัวคิ้วอย่างไม่พอใจพลางเบิกตาขึ้นมองชายหนุ่มตรงหน้าอย่างนึกรำคาญ ตอนนี้เธอได้มานั่งอยู่บนพื้นโดยมีชายหนุ่มที่ก้มตัวลงมามอง เส้นผมสีดำขลับสองเส้นของเขาร่วงลงมาบดบังที่หน้าผาก มองดูแล้วช่างหล่อเหลาอย่างไม่สามารถที่จะสร้างขึ้นมา

บทที่ 13

เจ็บปวดอย่างต่อเนื่อง

“สาวใช้ของผมเที่ยวไปหว่านเสน่ห์ให้ผู้ชายคนไหนอีกแล้วล่ะครับ ถึงได้เพิ่งมา”เขากัดฟันกรอด

มุมปากกระตุกยิ้มประชดประชันขึ้น โพรงจมูกพลันพ่นลมหายใจออกมาอย่างนึกดูถูก คำพูดของธวลิตราวกับเป็นลูกกระสุนปืนที่ยิงพุ่งเข้ามาหาเธอ!

อ๊ะ ถ้าเป็นที่