บทที่103 การเดินทางที่น่าอึดอัด (1)

ในฝัน เธอรู้สึกเสียใจเป็นอย่างมาก มีความรู้สึกว่าฟ้ากำลังจะถล่มลงมาอย่างหนึ่ง แม้ในชีวิตที่ยากลำบากที่สุดในอดีต ชีวิตที่ใกล้จะประสบกับการขาดอาหาร เธอก็ไม่มีความรู้สึกแบบนี้ เธอเห็นธวลิตดึงมือเปรมาอย่างไม่สอดคล้องกับความจริง เดินมาทางเธอ

“ หน้าที่ของคุ

บทที่104 การเดินทางที่น่าอึดอัด (2)

อยู่ดีๆเรือก็สั่นไหวรุนแรงอยู่ช่วงหนึ่ง จวนจะทำให้เธอตกจากเก้าอี้แล้ว ดารุจับเสาต้นหนึ่งบนเรือไว้ ทำให้ตัวเองทรงตัวมั่นคงได้ทันเวลา ชนโขดหินแล้วหรือ? ภาพเรือชนโขดหินที่เห็นในโทรทัศน์วาบผ่านเข้ามาในหัวสมอง เธอหวาดกลัวเล็กน้อย เปิดประตูห้อง วิ่งไปบนดาดฟ้าเรือ

บทที่105 การเดินทางที่น่าอึดอัด (3)

“ คุณหนูดารุ ถ้าไม่ถือสาอะไรก็เรียกฉันว่าไปรยาเถอะ ” ไปรยาเก็บของเสร็จแล้ว ยื่นกระเป๋ามาที่มือเธออีกครั้ง

ดารุหัวเราะ พูดเสียงเบาว่า “ ไม่ถือสา ”

“ ดื่มอะไรมั้ย? ” เธอชี้เครื่องดื่มที่เคาน์เตอร์

“ น้ำส้มก็แล้วกัน ” รับน้ำส้มมาขวดหนึ่ง เธอบิดเ