บทที่101 ไปรยากลับมาแล้ว

“ เป็นอย่างไรบ้าง ” น้าธารีตามขึ้นมา ลูบไหล่เธอ

“ อ้อ อยู่ดีๆหนูก็รู้สึกไม่สบายนิดหน่อย อยากกลับบ้านแล้ว คุณส่งหนูกลับไปเถอะ ” ยัดเสื้อตัวใหญ่เข้าไปในอ้อมอกน้าธารี ดารุเดินเลี่ยงออกไปอย่างประหม่า

วันนั้น ดารุก็ไม่ได้กลับคฤหาสน์คานเขต การกล่าวโทษตัวเองอย่าง

บทที่102 คนนอก

“ ไม่เป็นแบบนั้นแน่นอน ” ธวลิตเหมือนตอบอย่างร้อนใจเป็นอย่างมาก

“ ได้ยินว่าคุณแต่งงานแล้ว? ”

“ อืม ” ธวลิตทอดสายตาไปยังประตูที่เธออยู่ ดารุรีบซ่อนตัวอยู่หลังประตูอย่างประหม่า

“ เมื่อไรจะพามาให้ฉันดู? ”

“ ได้สิ เธออาจกลับมาวันนี้ ”

“ คุณชอบเธอมั้ย? ” ไป

บทที่103 การเดินทางที่น่าอึดอัด (1)

ในฝัน เธอรู้สึกเสียใจเป็นอย่างมาก มีความรู้สึกว่าฟ้ากำลังจะถล่มลงมาอย่างหนึ่ง แม้ในชีวิตที่ยากลำบากที่สุดในอดีต ชีวิตที่ใกล้จะประสบกับการขาดอาหาร เธอก็ไม่มีความรู้สึกแบบนี้ เธอเห็นธวลิตดึงมือเปรมาอย่างไม่สอดคล้องกับความจริง เดินมาทางเธอ

“ หน้าที่ของคุ