บทที่ 14

ลูกค้าคนแรก

หลินหยูในยุค 60 ทุกที่ทรุดโทรม เห็นบ้านดินและบ้านมุงฟางทั่วไป บางครั้งเห็นบ้านอิฐสีเทาหลังใหญ่ สีสันเรียบง่ายมาก โดยเฉพาะหน้าหนาว ยิ่งโล่งเตียนแทบไม่เห็นสีเขียว ดูแค่ครู่เดียวเจียงหมิงเยว่ก็เบื่อ หันมาพิงพนักเก้าอี้เหม่อลอย

โชคดีที่นั่งรถไฟ มีรางไม่รู้สึกโคลง ถ้านั่งรถโดยสา

บทที่ 14

หลบพายุดำ

คำพูดของเจียงหมิงเยว่ให้ความมั่นใจแก่ทุกคนมาก แต่สถานการณ์เลวร้ายตรงหน้าก็ไม่อาจมองข้าม พายุทรายดำแม้จะถูกซากกำแพงเมืองโบราณต้านไว้จนอ่อนกำลังลง แต่ก็ยังคงอยู่ จนถึงเย็นก็ไม่เห็นทีท่าว่าจะอ่อนกำลังลง

คนข้างนอกหลบอยู่ก็ทนไม่ไหวแล้ว หนึ่งคือลมและทรายแรงมากปะทะร่างกายเจ็บ สองคือ

บทที่ 15

มื้ออาหารกลางแจ้ง

หลังจากปรึกษากับท่านปู่เจียง พ่อเจียง และลุงต้าจ้วง แผนการเดินทางของเจียงหมิงเยว่คือออกจากเขตเสียสุ่ยโจว ข้ามเขตเหอตงฝู่ ผ่านเส้นทางซานหนาน เข้าสู่เขตจิงโจวฝู่ ที่นี่ใกล้เมืองหลวง คิดว่าสงครามคงลามมาไม่ถึง

จากความรู้ของเจียงหมิงเยว่เกี่ยวกับอนาคต เมืองจิงโจวก็ค่อนข้าง