บทที่ 14

คืนสยองกลางสายน้ำ

เจียงหมิงเยว่ด่าเจ้าหน้าที่อย่างหงุดหงิด แล้วหันกลับไปที่ห้องขังนักโทษเนรเทศ เตะประตูกรงเหล็กกระเด็น ตะโกนบอกผู้คนที่แอบมองว่า "รีบออกมาให้หมด เรือรั่วแล้ว น้ำเข้าเร็วที่สุดที่ด้านล่าง ทุกคนขึ้นมาบนดาดฟ้า!"

พันฮ่อหมิงและพันฮ่อเม่าวิ่งมาก่อนใคร เห็นเจียงหมิงเยว่ครึ่งตั

บทที่ 14

สถานการณ์อันตราย

ที่แท้ซอมบี้ในลานไม่ได้กินเนื้อสดมานาน ในความคลุ้มคลั่งถึงกับโจมตีกันเอง โดยเฉพาะซอมบี้ระดับหนึ่งตัวหนึ่ง ทุบหัวซอมบี้ข้างๆแตก แล้วล้วงในหัวมันยัดเข้าปาก

แล้วก็ตัวต่อไป ไม่นาน ซอมบี้รอบตัวมันก็ล้มตายเป็นแถบ

"ไม่ดีแล้ว ซอมบี้กำลังกินพวกเดียวกัน ซอมบี้ระดับหนึ่งตัวนี้คง

บทที่ 14

ลูกค้าคนแรก

หลินหยูในยุค 60 ทุกที่ทรุดโทรม เห็นบ้านดินและบ้านมุงฟางทั่วไป บางครั้งเห็นบ้านอิฐสีเทาหลังใหญ่ สีสันเรียบง่ายมาก โดยเฉพาะหน้าหนาว ยิ่งโล่งเตียนแทบไม่เห็นสีเขียว ดูแค่ครู่เดียวเจียงหมิงเยว่ก็เบื่อ หันมาพิงพนักเก้าอี้เหม่อลอย

โชคดีที่นั่งรถไฟ มีรางไม่รู้สึกโคลง ถ้านั่งรถโดยสา