บทที่ 47 ดื่มสุราสนทนากัน

หลังจากเจียงหมิงเยว่พูดจบก็กดลงบนบาดแผลจากลูกธนูของซูเค่อบาโจว ทำให้เขาครางด้วยความเจ็บปวด "ขอเตือนพวกเจ้าว่า เขายังมีบาดแผลอยู่ ถ้าไม่อยากให้เขาบาดเจ็บหนักจนรักษาไม่ทัน ก็รีบๆ หน่อย โชคดีที่เผ่าฮั่วหลัวชื่อสือของพวกเจ้าอยู่ห่างจากที่นี่แค่ครึ่งวัน คงไม่ถึงกับทำให้เขาตายด

บทที่ 48 ผูกสัมพันธ์พี่น้อง

ปู้รื่อกู่เต๋อหัวเราะลั่น "ถ้าชอบก็กินเยอะๆ น้องเจียงผอมเกินไป แต่ถึงจะตัวเล็กผอมบางก็มีพลังมหาศาล น่าชื่นชมจริงๆ"

"ไม่ใช่ว่าข้ามีพลังมหาศาล เพียงแค่เทคนิคการใช้แรงปะทะแรงเท่านั้น"

เจียงหมิงเยว่ถ่อมตัว แล้วชวนทั้งสองดื่มอีก "พี่ชายทั้งสอง เชิญ!"

"น้องเจียง เชิญ!"

...

บทที่ 49 วิสัยทัศน์อันยิ่งใหญ่

หลังจากพูดจบ ปู้รื่อกู่เต๋อรู้สึกเก้อเขินเล็กน้อย ยกชามสุราขึ้นดื่มอึกหนึ่งเพื่อกลบเกลื่อนความผิดหวัง

เจียงหมิงเยว่ยิ้มขื่น "พี่ชายทั้งสองไม่ต้องเขินหรอก จริงๆ แล้วน้องก็ไม่ได้ดีไปกว่าพวกพี่เท่าไหร่ อย่างที่ชาวต้าเหลียงว่า พวกเราสาม 'ต่างเป็นคนพเนจรในปลายฟ้า' เป็นพี