บทที่ 7

ประเพณีของอาณาจักรโรมันที่น่าตกตะลึง

จวนทางการแห่งนี้มีห้องเพียง 20 กว่าห้อง แน่นอนว่าไม่สามารถรองรับขบวนอภิเษกสมรสที่มีคนกว่า 3,000 คนได้ ดังนั้นคนที่เข้าพักจึงมีน้อย มีเพียงเจียงหมิงเยว่และนางกำนัลใกล้ชิด รวมถึงหัวหน้าคณะทูตอาณาจักรโรมันและท่านโหวเวยหย่วน ฉู่มู่ ผู้นำขบวนส่งเจ้าสาว ส่ว

บทที่ 8

การเตรียมตัวหลบหนี

ไข่ไก่ถือเป็นอาหารที่มีคุณค่าทางโภชนาการที่หายาก ตระกูลเจียงไม่ได้เลี้ยงไก่ จึงยากที่จะได้กิน

ที่บ้านพ่อหลี่ก็เช่นกัน มีเพียงลูกแฝดมังกรหงส์และลูกๆ ของพี่ชายเท่านั้นที่มีสิทธิ์กินไข่ไก่ หนิ่วหนิ่วและผิงอันไม่มีสิทธิ์

ครั้งหนึ่งหนิ่วหนิ่วเก็บเปลือกไข่มาเผาไฟเพื่อกินไข่ข

บทที่ 8

ความทุกข์ยากเริ่มต้น

หลังจากลาคนมาส่ง ทุกคนก็เดินทางต่อ

หลิวจิ้งซูและเฟิงหลิงเอ๋อร์พร้อมใจกันมอบของที่ได้รับให้เจียงหมิงเยว่จัดการ

หลิวจิ้งซูได้รับตั๋วเงินสองร้อยตำลึง จำนวนไม่น้อย แต่ตั๋วเงินสองร้อยตำลึงนี้ก็ซื้อขาดความสัมพันธ์พ่อแม่ลูก ดังนั้นแม้จะถือเงินก้อนใหญ่ แต่ดวงตาของนางก็แดงก่ำ