บทที่ 32 ต่างคนต่างคิด

"ใช่ครับ องค์หญิงฝึกได้"

หยางเจาพูดด้วยความตื่นเต้น "พวกเราเพิ่งรู้ไม่นานนี้เอง ที่แท้องค์หญิงเป่าเยว่ซ่อนความสามารถไว้จริงๆ เรื่องดนตรี หมากรุก อักษรศิลป์ และจิตรกรรมไม่กล้าพูด แต่เรื่องการขี่ม้าและยิงธนูนั้นเป็นวัตถุดิบของแม่ทัพแน่นอน อ้อใช่ วันนี้พวกเรายังเจอคนจากเผ่าย่อย

บทที่ 33 แผนการของเจียงหมิงเยว่

ช่างฝีมือที่เจียงหมิงเยว่นำมามีจำนวนมาก ทหารใต้บังคับบัญชาก็ไม่น้อย ในช่วงหนึ่งเดือนนี้ได้สร้างบ้านและเผาถ่านเสร็จแล้ว ทั้งหุบเขาตอนนี้เปลี่ยนโฉมใหม่ไปโดยสิ้นเชิง

ต่างจากบ้านไม้และห้องใต้ดินที่คนอื่นอยู่ กระโจมของนางและฉู่มู่เป็นแบบมองโกเลีย เต็นท์หุ้มด้วยหนังสัตว์

บทที่ 34 เพื่อนร่วมวิญญาณคนใหม่

รุ่งเช้าวันรุ่งขึ้น ฟ้าเพิ่งจะสลัว หุบเขาที่เงียบสงบก็มีเสียงต่างๆ ดังขึ้น พอได้ยินเสียงแรก เจียงหมิงเยว่ก็ลืมตาแล้วรีบแต่งตัว เปิดม่านออกจากกระโจมมองโกเลีย

ตอนนี้อุณหภูมินอกกระโจมอยู่แถวศูนย์องศา นางสวมเสื้อหนังแกะบางแต่อุ่น จมูกสูดอากาศเย็น พอยืนนิ่งก็มีร่างหนึ่ง