บทที่ 54

แขกและเจ้าบ้านต่างมีความสุข

เจียงหมิงเยว่ยิ้ม "นั่นไงล่ะ ดีแล้ว ต่อไปมีอะไรต้องพูดออกมานะ ไม่พูดคนอื่นจะรู้ได้ยังไงว่าเธอคิดอะไร ไม่พอใจตรงไหน อาหารไม่ถูกปาก เหนื่อยกับการดูแลลูกต้องการความช่วยเหลือ พูดได้ทั้งนั้น ไม่น่าอาย ไม่ใช่การอ้อนเกินไป เข้าใจไหม?"

"เข้าใจแล้วค่ะ ป้าเจียง" เจวี๋

บทที่ 54

ตั๊กแตนบนเชือกเส้นเดียวกัน

ฉู่มู่ได้ยินแล้วนิ่งเงียบนาน สุดท้ายได้แต่ถอนหายใจ "ช่างเถอะ จะเป็นหรือไม่เป็นก็อย่างไร พวกเราเป็นตั๊กแตนบนเชือกเส้นเดียวกันแล้ว ตั้งแต่เรื่องชะตากำเนิดถูกเล่าออกไป พวกเราก็กลายเป็นหมากตัวที่ฮ่องเต้ทิ้งแล้ว องค์หญิงไม่ต่อต้านยังพอมีทางรอด แต่พวกเรา แม้ไม่ต่อต้

บทที่ 55

- หวาดระแวง

"พ่อ วันนี้ข้าเจอผู้จัดการหลู่ เขาแอบบอกข่าวเป็นพิเศษ แถวเมืองเสียสุ่ยใกล้เขตเหอตงแผ่นดินไหวรุนแรง สามอำเภอยี่สิบกว่าเมืองเล็กเต็มไปด้วยศพ ทางการท้องถิ่นช่วยเหลือไม่ไหว อากาศร้อนศพเน่าจึงแพร่โรคระบาด

ก่อนแม่ทัพผู้ทรงอำนาจจะผ่าน ราชสำนักสั่งปิดเมืองแล้ว เข้าออกไม่ได้ ปล่อยให