บทที่ 25 การตั้งค่ายถาวร

อาการบาดเจ็บของ ฉู่มู่ ภายใต้การรักษาร่วมกันของ เจียงหมิงเยว่ และหมอฉู่ก็ควบคุมได้จริงๆ ตอนกลางคืนก็ไม่มีไข้กลับ ตอนเช้าการหายใจและสีหน้าดีขึ้นมาก ชีพจรก็สม่ำเสมอและแข็งแรงขึ้น แม้คนยังไม่ฟื้น แต่ดูเหมือนอาการจะดีขึ้น หนานซิง และ อวี้จู๋ ร่วมกันป้อนน้ำข้าวให้เขา

ทุกคนเห็น

บทที่ 26 คำปราศรัยที่รวมใจคนทั้งหมด

เจียงหมิงเยว่ไม่รู้สึกแปลกที่จะต้องตั้งถิ่นฐานในภูเขาลึก เพราะในภารกิจโลกแรกพวกเธอก็อาศัยอยู่ในภูเขาและค่อยๆ พัฒนาจนกลายเป็นหมู่บ้านบนภูเขา

แต่เมื่อเทียบกับการดูแลคนเพียงไม่กี่สิบคน การจัดการให้คน 3,000 คนตั้งรกรากในพื้นที่ที่ราบสูงที่มีความสูง 2-3 พันเมตรนั้นยา

บทที่ 27 การฝึกม้าป่า

ทุ่งหญ้าในฤดูใบไม้ร่วงเริ่มสลัดสีเขียวเข้มของฤดูร้อน จากทุ่งหญ้าเขียวขจีค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีทองทั่วพื้นที่ เมื่อลมพัดผ่าน หญ้าสูงระดับเอวที่เต็มไปด้วยเมล็ดหญ้าแกว่งไกวเบาๆ เผยให้เห็นเจียงหมิงเยว่ หยางเจ้า และทหารต้าเหลียงหลายสิบนายที่ซ่อนตัวอยู่

พวกเขาเดินทางในพื้นที่นี้มาห้า