บทที่ 49

วิสัยทัศน์อันยิ่งใหญ่

หลังจากพูดจบ ปู้รื่อกู่เต๋อรู้สึกเก้อเขินเล็กน้อย ยกชามสุราขึ้นดื่มอึกหนึ่งเพื่อกลบเกลื่อนความผิดหวัง

เจียงหมิงเยว่ยิ้มขื่น "พี่ชายทั้งสองไม่ต้องเขินหรอก จริงๆ แล้วน้องก็ไม่ได้ดีไปกว่าพวกพี่เท่าไหร่ อย่างที่ชาวต้าเหลียงว่า พวกเราสาม 'ต่างเป็นคนพเนจรในปลายฟ้า' เป็น

บทที่ 50

พักค้างที่สถานีม้า

เสบียงแห้งของทุกคนหมดแล้ว อยากกินข้าวต้องก่อไฟหุงข้าว แต่รู้สึกว่าทำอาหารกลางแจ้งตอนนี้ไม่ปลอดภัยเกินไป จึงแค่หยุดพักและดื่มน้ำ แล้วตั้งใจจะเดินทางต่อ หาที่ปลอดภัยกว่านี้ค่อยพัก

เจียงหมิงเยว่ถือโอกาสทายาให้ทุกคนที่บาดเจ็บอีกรอบ

ฮือ ยารักษาแผลก็เหลือน้อยแล้ว ตลอดทางใช

บทที่ 50

- แม่ลูกสนทนา

มื้อเย็นวันนี้เริ่มเร็วขึ้น ประมาณบ่ายสามโมงครึ่งก็เริ่มย่างเนื้อกันแล้ว

ก่อนหน้านี้เจียงหมิงเยว่ไม่เพียงแต่ทำลูกธนู กับดัก ลิ่มเหล็ก และเครื่องมืออื่นๆ ที่โรงตีเหล็ก แต่ยังทำถาดย่างเนื้อขนาดใหญ่หลายอัน มีลักษณะกลมๆ ตรงกลางนูนขึ้นคล้ายฝาหม้อไม่มีที่จับ มีรูกระจายอยู่บนพื้