บทที่ 47

- ฉันจะขอราคาสูงลิบ

ลุงหวงคนเฝ้าประตูยังจำ อู๋เถี่ยจู้ กับ เจียงหมิงเยว่ ได้แม่น พอเห็นก็ทักทายอย่างเป็นกันเอง แถมยังให้หนังสือพิมพ์เก่าๆ มัดหนึ่งสำหรับปูเตียงและติดผนัง อู๋เถี่ยจู้ หยิบห่อกระดาษน้ำมันที่เตรียมมาให้ ข้างในมีไข่ต้มสองฟองและถุงเล็กๆ ใส่ขนมงาถั่วลิสงกับวอลนัท คุณลุงดื่มน้ำ

บทที่ 47

ดื่มสุราสนทนากัน

หลังจากเจียงหมิงเยว่พูดจบก็กดลงบนบาดแผลจากลูกธนูของซูเค่อบาโจว ทำให้เขาครางด้วยความเจ็บปวด "ขอเตือนพวกเจ้าว่า เขายังมีบาดแผลอยู่ ถ้าไม่อยากให้เขาบาดเจ็บหนักจนรักษาไม่ทัน ก็รีบๆ หน่อย โชคดีที่เผ่าฮั่วหลัวชื่อสือของพวกเจ้าอยู่ห่างจากที่นี่แค่ครึ่งวัน คงไม่ถึงกับทำให้เขาตา

บทที่ 48

ความสุขในความทุกข์

แต่เจียงหมิงเยว่คิดครู่หนึ่งก็รับเงินจากลุงหนิวใหญ่ ประมาณสิบห้าสิบหกต้าหยาง

เมตตากันเพียงกำมือข้าว อาจเกิดความแค้นขึ้นได้ แม้จะอยากผูกมิตร แต่ก็ต้องระวังไม่ให้เกิดการอกตัญญู ส่วนเรื่องจะเดินทางร่วมกันต่อไปหรือไม่ ยังต้องสังเกตดูก่อน

"เงินข้าขอรับไว้ ถ้าถึงเมืองหน้า ข