บทที่ 47

ฝนตกหนักที่ทรมาน

ฝนตกหนักต่อเนื่องเป็นเวลาหนึ่งชั่วยามไม่มีทีท่าว่าจะหยุด บริเวณที่ต่ำในระยะไกลมีน้ำขุ่นสีเหลืองท่วมขังไหลผ่านไม่หยุด โชคดีที่เจียงหมิงเยว่เลือกทำเลที่สูงกว่าด้านล่างเท่ากับความสูงหนึ่งชั้น และรอบๆ เต็นท์ยังขุดร่องระบายน้ำไว้ จึงยังปลอดภัยอยู่

แต่ฝนที่ตกต่อเนื่องทำให้อุ

บทที่ 47

- เยี่ยมชนเผ่าเลี้ยงกวาง

ที่อยู่อาศัยของชนเผ่าเลี้ยงกวางมีความน่าสนใจมาก โดยรวมมีรูปทรงกรวย สร้างในที่กำบังลมและรับแสงแดด อี้ฮาเรียกมันว่า "เสี่ยเหรินจู้" โครงสร้างภายในทำจากลำต้นไม้ธรรมชาติ แต่ละต้นยาวประมาณ 5-6 เมตร ภายนอกห่อหุ้มด้วยเปลือกต้นเบิร์ช เสื่อต้นอ้อ และหนังกวาง

ชนเผ่าเลี้ย

บทที่ 47

การตรงไปตรงมาของเจียงหมิงเยว่

เมื่อได้ยินคำพูดนั้น เจียงหมิงเยว่หันไปมองฉือซีทันที ดวงตาคมของฉือซีก็กำลังจ้องมองเธอไม่กะพริบ ในแววตามีการวิงวอน แต่ไม่มีท่าทีกดดันเหมือนก่อนหน้านี้

เจียงหมิงเยว่กะพริบตา ริมฝีปากยกยิ้มเล็กน้อย "ได้ค่ะ"

ฉือซีพยักหน้าเบาๆ แล้วค่อยๆ นั่งตัวตรง ริมฝีปากยกยิ