ตอน 20
หนีอดตายแต่ได้ระบบสุดเทพ!
บทที่ 20 เริ่มเผยร่องรอย
แม้จะมาถึงที่นี่แล้ว ทุกคนก็ไม่กล้าวางข้าวของ เพียงแต่จอดรถให้ดี แล้วปลดสัตว์พาหนะให้กินหญ้ารอบๆชั่วคราว พร้อมกับสังเกตโดยรอบ เตรียมพร้อมที่จะเทียมรถหนีทันทีถ้ามีเหตุการณ์
ฉินอู๋จี้จัดให้ทุกคนกินอาหารเย็นที่ทำไว้ก่อนหน้า แล้วจัดเวรยามพักผ่อนสลับกัน สุดท้ายมาที่รถม้าของเจี
ตอน 21
บทที่ 21 ถ้าอย่างนั้นก็ต้องแตกหัก
ทันทีที่เข้ามา มาร์คัส ก็รู้สึกเสียใจ นี่มันสถานที่บ้าอะไรกัน เสียงลมครวญครางดังสนั่นหูจนแทบจะหูหนวก การพูดคุยต้องตะโกนเท่านั้นถึงจะได้ยิน ไม่เช่นนั้นก็จะไม่ได้ยินว่าอีกฝ่ายพูดอะไร และพอเปิดปากก็มีแต่ทรายเข้าปาก สถานที่แบบนี้จะนอนหลับตอนกลางคืนได้อย่างไร
และมันไม
ตอน 22
บทที่ 22 เสียงร้องไห้ในเมืองปีศาจ
เจียงหมิงเยว่ ไม่แปลกใจเลยที่ชาวโรมันจะมีความคิดเช่นนี้ ตลอดประวัติศาสตร์ ผู้ที่กล้าออกจากประเทศไปผจญภัยย่อมต้องมีความสามารถ โดยเฉพาะอย่างยิ่งประเทศอารยธรรมทางทะเลที่มีชื่อเสียงด้านการปล้นสะดมและล่าอาณานิคม
ตลอดการเดินทางของ มาร์คัส และคณะ จากแปดร้อยกว่าคนตอนออกเ