บทที่ 97 เก็บได้คนมีค่า

"พวกเขาขอเงินจากข้า ข้าคิดว่าสอนให้ตกปลาดีกว่าให้ปลา จึงเสนอพาพวกเขาขึ้นเขามาเรียนรู้เรื่องสมุนไพรสักหน่อย เผื่อหลังจากข้าจากไป พวกเขาจะได้มีอาชีพทำมาหากิน ไม่นึกไม่ฝันเลยว่า..."

ไป๋เลี่ยนยิ่งพูดยิ่งรู้สึกน้อยใจ ดวงตาค่อยๆ ชื้นขึ้น

หลินรุ่นรุ่น หลินอัน และหลินเฉวียน: ...เ

บทที่ 98 พักผ่อน ณ ที่นี้ ออกเดินทางยามค่ำคืน

สำหรับท่านหลิว ไม่ใช่แค่สูญเสียห้องที่ไม่สำคัญไปไม่กี่ห้องเท่านั้น

การสูญเสียเสบียงอาหาร ผ้า และอื่นๆ ที่เก็บสะสมไว้ ในยามบ้านเมืองวุ่นวายนั้นเป็นเรื่องร้ายแรงที่สุด คงไม่มีเวลามาสนใจเรื่องบันเทิงแล้ว เรื่องเร่งด่วนตอนนี้คือจะหาเสบียงมาเติมเต็มคลังใหม่

บทที่ 99 เดินทางยาวนาน ในที่สุดก็กลับถึงหมู่บ้าน

คนในขบวนมีคนแก่ เด็ก คนป่วย และคนพิการมากกว่าครั้งก่อน การเดินทางในยามค่ำคืนจึงไม่เร็วนัก

แต่โชคดีที่มีมันเทศแห้ง ไม่ต้องขุดผักป่าเก็บผลไม้ป่ามากินให้อิ่มท้อง ใช้พลังทั้งหมดไปกับการเดินทาง ในที่สุดทุกคนก็กลับถึงหมู่บ้านชิงหลินในเช้าวันที่สี่

หลี่ซิ