บทที่ 85 ไฟแช็ค

งานเลี้ยงตอนเย็นใช้กระต่ายป่าและไก่ป่าตุ๋นผักดองราดบนก้อนแป้งข้าวโพด ทั้งเจ้าภาพและแขกกินอย่างมีความสุข

ไม่ต้องพูดถึงชาวบ้าน อาหารที่มีเนื้อสองมื้อในหนึ่งวัน แม้แต่ก่อนที่จะมีสงครามก็ไม่เคยกิน พอใจมากเหลือเกิน

ป้าจ้าวยิ่งรู้สึกขอบคุณ

ละมั่ง กระต่ายป่า ไก่ป่าเป็นของที่พ่อบ้านขึ้น

บทที่ 86 เริ่มสร้างคอกหมู

หลินรุ่นรุ่นและหลินเฉวียนยืนงงอยู่

แม่หมูพูดยังไง พวกเขาไม่ใช่แม่หมูจะรู้ได้ยังไง?

กู้ชิงจื่อมองการสนทนาที่เหมือนไก่กับเป็ดของพี่น้องทั้งสาม ดวงตาเต็มไปด้วยรอยยิ้ม จึงถามว่า "มีกี่ตัว?"

เมื่อเห็นว่ามีคนตอบ หลินอันก็ทิ้งพี่สาวและน้องชายแท้ๆ ตอบอย่างตื่นเต้น "หมูตัวผู้หน

บทที่ 87 เธอก็อยากไปเมืองหนานหยาง

ในกระท่อมมุงหญ้าที่มืดสลัว ด้วยความแตกต่างของรูปร่างที่ใหญ่โต หากกู้ชิงจื่อต้องการจะใช้กำลังทำอะไรบางอย่าง โอกาสสำเร็จคงสูงมาก

แต่หลินรุ่นรุ่นรู้ว่าเขาจะไม่ทำเช่นนั้น

กู้ชิงจื่อมีใบหน้าหยาบกร้าน รอยแผลเป็นที่หางคิ้วยิ่งเพิ่มความดุดัน คนอื่นกลัวเขา คิดว่าเขาเป็นแ