ตอน 79
แม่สามีหวังฮุบสินสอด ข้าเปลี่ยนเจ้าบ่าวทันที
บทที่ 79 เขายังอยากฟังรุ่นรุ่นพูดว่าห่วงใยเขาอีก
กู้ชิงจื่อยืนบังหน้าหลินรุ่นรุ่น ร่างสูงใหญ่กำยำบังร่างเล็กบอบบางมิดชิด
เขามองหลิ่วซือซวี่ด้วยสายตาเยือกเย็น ไร้คลื่นอารมณ์
สำนึกผิด?
ยอมรับ?
เขาไม่ต้องการ
หลิ่วซือซวี่กวาดตามองคิ้วตาดุดันของกู้ชิงจื่อ แค่มองครั้งเดียวก็รีบหลบตา
น่ากลัวเกินไป!
ตอน 80
บทที่ 80 อย่ากลัวเขานะ ได้ไหม?
หลินรุ่นรุ่นไม่มีทางทะเลาะกับกู้ชิงจื่อเพราะเรื่องเล็กๆ แบบนี้
อยู่กระท่อมมุงหญ้าเดียวกัน พูดถึงชื่อเสียง นี่ไม่ร้ายแรงกว่าคำเรียกที่ไร้สาระหรือ?
อีกอย่าง ตอนที่เธออ่านนิยายก่อนหน้านี้ เธอไม่ชอบที่สุดตรงที่เจ้าของร่างเดิมถูกหลิ่วซือซวี่ยุแยงทั้งทางตรงทางอ้อม เกิดคว
ตอน 81
บทที่ 81 เธอไม่กลัวแน่นอน
หลินรุ่นรุ่นใช้มือลูบแผลเป็นยาวที่หางคิ้วของกู้ชิงจื่อ ค่อยๆ ลูบไปตามแผลเป็นทีละนิด
กู้ชิงจื่อยืนนิ่ง ในดวงตาเต็มไปด้วยอารมณ์ที่ปั่นป่วนไม่หยุด
หลินรุ่นรุ่นยกมุมปาก ถามด้วยรอยยิ้มสดใส "น่ากลัวตรงไหนกัน? ฉันว่าหล่อนะ หล่อแบบที่ทำให้รู้สึกอุ่นใจ"
กู้ชิงหลี่ที่เมื่อกี้ขู่