บทที่ 74 การจับมือครั้งแรก

กู้ชิงจื่อ วิ่งไปทั่วร้านยาและคลินิกในเมืองอันหยาง แต่ได้รับคำตอบเหมือนเดิมทั้งหมด ก่อนที่เขาจะรีบกลับมาถึง หมู่บ้านชิงหลิน ก่อนพระอาทิตย์ตก

ที่ลานกลางหมู่บ้าน เสียงคนพูดคุยกันดังสนั่น ไอควันจากอาหารลอยฟุ้งไปทั่ว ผู้หญิงๆ ที่ล้อมรอบคนหนึ่งในนั้นยิ้มแย้มราวกับดอกไม้ เมื่อ

บทที่ 75 การจัดตั้งทีมขนส่งสินค้า

ความรู้สึกที่หนักหน่วงในใจของ กู้ชิงจื่อ ดูเหมือนจะหายไปเมื่อกลับมาถึง หมู่บ้านชิงหลิน เขารู้สึกผ่อนคลายมากกว่าตอนที่อยู่ในเมืองอันหยาง

หากมันเป็นแผนการของ ‘คนนั้น’ เขาก็ไม่กลัวที่จะเผชิญหน้ากับบ้านอ๋อง

แต่เขากลัวว่า หลินรุ่นรุ่น จะได้รับผลกระทบ เพราะเขากับบ้านอ๋อง

บทที่ 76 ขอถามหน่อยว่า พี่ชิงจื่ออยู่ไหม

หลินรุ่นรุ่นเข้าใจหลักการนี้ดี

การออกไปค้าขายสินค้าต้องใช้คนจำนวนมาก และต้องเป็นคนที่แข็งแรงด้วย

หลินอันนึกถึงการตรวจตราของทหารยามที่ประตูเมือง จึงพูดเสียงเบาว่า "รอยเท้าลาและวัวที่มีเครื่องหมายพวกนั้น ตอนบ่ายลุงจางได้ลบออกหมดแล้ว ใช้ได้อย่างสบายใจ"

หลิน