บทที่ 6 สิ่งเดียวที่แม่ทิ้งไว้ให้ฉันคือคำมั่นสัญญานี้ ป้าจะแย่งไปด้วยหรือ

ชายหนุ่มอายุราวสิบแปดสิบเก้าค่อยๆ ก้าวออกมาจากบ้าน

เขาสวมเสื้อคลุมยาวสีขาวนวล เสื้อผ้าพอดีตัวผ้าคุณภาพดี แค่ชายเสื้อเปื้อนฝุ่นเล็กน้อย ในหมู่บ้านยากจนที่ต้องขุดดินหาอาหาร นี่นับว่าสง่างามมาก

ตรงข้ามกับชายในชุดสั้นสีดำที่ซักจ

บทที่ 7 กู้ชิงจื่อเก่งกาจนัก

"เหอฮวาเอ๋ย เจ้าจะแย่งทุกอย่างทำไม?"

"ไม่เคยได้ยินว่าคำมั่นสัญญาจะให้ครอบครัวฝ่ายหญิงได้!"

"นี่... นี่ ชิงหลี่หาคู่ไม่ได้หรือ? เหอฮวา บอกแต่แรกสิ หลานสาวบ้านข้าไม่รังเกียจที่เขาอายุสิบเก้า ข้าจะรีบกลับไปบอกทางบ้าน!"

"ลูกชายเจ้าสิบเก้าแล้ว กู้ชิงจื่อยังแก่กว่าเขาอีกเดือ

บทที่ 8 ได้หนังสือตัดญาติ

กู้ชิงจื่อออกมาอย่างรวดเร็ว

ในมือมีเพียงห่อผ้าเล็กๆ ธรรมดา บนห่อผ้ายังมีรอยปะชุนมากมาย

หลิ่วเหอฮวาชำเลืองมองแวบหนึ่ง แค่นเสียงแล้วเบือนหน้าหนีอย่างดูถูก

กู้ชิงจื่อทำเป็นไม่ได้ยินไม่ได้เห็น สายตาเคร่งขรึมหันไปมองกู้ชิงหลี่กับกู้หลิงกู้ตัง พูดอย่างสนิทสนม: "ลุงมักพูดว่าชิ