บทที่ 49 การแต่งงานของกู้เชียนหลี่และจ้าวชุน

หลินอันและหลินเฉวียนที่นั่งอยู่ข้างๆ ได้ยินคำพูดนี้ก็รู้สึกตกใจอย่างมาก

ต้องเข้าใจว่า หมู่บ้านต้าซาน ทุกครัวเรือนทำการเกษตรกันหมด ทุกคนล้วนมีแรงงานในตัว เพราะคนที่ใช้แรงงานในดินจะไม่มีใครขาดความแข็งแกร่งเลย

กลุ่มคนเหล่านี้แตกต่างจากพี่น้องสี่คนของกู้ช

บทที่ 50 ชุดเจ้าสาวที่เป็นของตัวเอง

กู้เชียนหลี่เห็นนายพรานจ้าวเดินมา ตัวเขาก็รู้สึกตึงเครียดมาก อยากจะเดินเข้าไปข้างหน้าแต่ก็ไม่กล้า จึงได้แต่ถือพลั่วทำไร่อยู่ข้างๆ

ตอนนี้ได้ยินนายพูดถึงเรื่องของเขา เขาก็ไม่สนใจงานในมือแล้ว มองไปที่นายพรานจ้าวด้วยสายตากังวล

นายพรานจ้าวนั้นให้ความสำคัญกับกู้เชียนห

บทที่ 51 ต้องไปเมืองอันหยางสักครั้ง เพื่อซื้อของกลับมา

ลุงจ้าวที่เคยได้ยินจากกู้ชิงจื่อเรื่องสินสอดที่มีผ้าฝ้ายหยาบ ก็ได้ตั้งใจไว้ว่าจะทำเสื้อผ้าใหม่ให้ลูกสาวสองชุด เพื่อให้เธอได้ออกเรือนอย่างสง่างาม

ตอนนี้เมื่อเห็นผ้าสีแดงสดและเป็นผ้าฝ้ายละเอียด น้ำตาก็เริ่มรื้นขึ้นมา เขารีบหันหลังและใช้ข้อมือเช