บทที่34 รอคอย

“ใช่ๆ!” กู้ชิงอี้ถูกเตะหนึ่งที แต่กลับไม่กล้าร้องโอดครวญ พยายามลุกขึ้นยืน และพยุงกันเดินออกไปอย่างกะโผลกกะเผลก

ใช่แล้ว กู้ชิงจื่อตั้งใจเตะที่ขาของพวกเขาแต่ละคน ซึ่งชัดเจนว่าเป็นการแก้แค้นให้กับเจ้าคนขาเป๋นั้น!

ไม่คิดเลยว่ากู้ชิงจื่อที่เคยดูเหมือนไม่เก็บเรื่องโกรธแค้นไว้ในใจ ที่แท้แ

บทที่35 การเลือกคนออกไปทำงาน

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง กู้ชิงจื่อก็ดึงสติกลับมาและอธิบายอย่างติดๆ ขัดๆ ว่า “พวกเขาเอาแม่ของข้ามากดดันข้า ไม่ใช่ว่าข้าไม่สนใจแม่ แต่เพราะข้ารู้ดีว่าพวกเขาแค่ต้องการใช้โอกาสนี้เพื่อหาผลประโยชน์

แล้วก็...ถึงแม่จะยังมีชีวิตอยู่และขอให้ข้าช่วยเหลือพวกเขา ข้าก็ยังคงไม่เห็น

บทที่36 การเตรียมตัวก่อนออกเดินทาง

หลินอันตื่นเต้นจนแทบจะกระโดดด้วยความดีใจ

หลินเฉวียนไม่ได้ผิดหวังมากนัก เพราะกู้ชิงหลี่และคนอื่นๆ มาหาเรื่องวันนี้ พี่สาวของเขาอยู่ที่ไหน พวกเขาสามคนต้องมีอย่างน้อยคนหนึ่งที่อยู่ข้างเธอ

และเขาที่อยู่บ้านเฝ้าพี่สาว ทำให้ทุกคนสบายใจ

กู้ชิงจื่อและหลินอันจะไปที่อำเ