บทที่ 237 การรบ

"คุณหนูคะ รอก่อน! อย่าวิ่งเร็วนัก คุณพ่อแค่ออกไปธุระนิดหน่อย เดี๋ยวก็กลับบ้านแล้ว" หลี่ซิ่วรีบวิ่งตาม พลางร้องบอกพร้อมรอยยิ้ม

ถนนในหมู่บ้านดี ทั้งเรียบและกว้าง จึงไม่ต้องกังวลว่ากู้หมิงจูที่อายุสามขวบจะล้มเจ็บ

กู้หมิงจูหยุดวิ่ง เสียงเล็กๆ พูดอ้อแอ้ว่า: "พี่จู้มาแล้ว จูจูอยากเจอพี

บทที่ 238 ลาออกจากตำแหน่ง

ราชสำนักที่วุ่นวายมากว่ายี่สิบปีไม่อาจปรับปรุงให้ดีขึ้นได้ในเวลาสิบวันครึ่งเดือน

ราชวงศ์ต้าหนิงที่วุ่นวายมากว่ายี่สิบปีก็ไม่อาจจบลงด้วยการรบเพียงสามปีสั้นๆ

แต่ดีที่ทุกอย่างกำลังพัฒนาไปในทางที่ดี เพียงแค่มีแสงสว่าง ก็สามารถเดินไปตามทิศทางของแสงนั้นได้

"อะไรนะ! ชิงจื่อ เ

บทที่ 239 กลับสู่ชีวิตสงบ (ตอนจบ)

หมู่บ้านชิงหลินแตกต่างจากหมู่บ้านอื่น

หลังจากการพัฒนามาสิบกว่าปี จากบ้านดินมุงกระเบื้องได้เปลี่ยนเป็นบ้านอิฐเทามุงกระเบื้อง ดูสะอาดตาและสดชื่นขึ้น

ถนนหลักปูด้วยหินแกรนิตสีเทา ทางเล็กปูด้วยหินกรวดลาย ทอดยาวถึงทุกบ้าน ทั้งใช้งานได้ดีและสวยงาม

แม้หมู่บ้านจะร่ำรวย