บทที่ 234 สงบสุขได้แค่สองสามปี

หมู่บ้านชิงหลินในฤดูหนาวแตกต่างจากหมู่บ้านอื่น

หมู่บ้านอื่นไม่มีอุตสาหกรรม ผู้หญิงส่วนใหญ่อยู่บ้านดูแลเด็ก ทำอาหาร เลี้ยงสัตว์ ผู้ชายก็ฝึกทหารพร้อมกัน

แต่ฤดูหนาวของหมู่บ้านชิงหลินกลับยุ่งกว่าปกติเสียอีก

เพราะนอกจากโรงงานสบู่ ยังมีโรงงานน้ำตาล ตอนนี้เพิ่มอีกอย่าง ค

บทที่ 235 สุนัขจรจัด

คนที่ติดตาม แม้แต่โจวซือโถวโจวมู่โถวที่ชอบใช้แรงไม่ใช้สมองก็เข้าใจแล้ว

สงครามต้องใช้คนรบ

ใครมีคนมาก ใครมีโอกาสชนะมากที่สุด!

เขตปกครองของพวกเขาเกณฑ์ชายฉกรรจ์ไม่ได้ ก็ต้องเกณฑ์คนแก่และเด็ก ถ้าแม้แต่เด็กและคนแก่ก็เกณฑ์ไม่ได้แล้ว สายตาที่โลภก็จะหันไปที่อื่น

ตอนนั้น เขตปกครองขอ

บทที่ 236 ความสงบก่อนพายุ

"จู้จู้ พ่อกับแม่มาแล้ว ดีใจไหม?" องค์ชายลี่ร่างกลมวิ่งมา ใบหน้าเบิกบานยื่นมือไปหาลูกชายข้างหน้า

"พ่อ เบาๆ หน่อย หมิงจูน้อยยังนอนอยู่" หนิงเช่อชำเลืองมองพ่อ ขมวดคิ้วน้อยๆ ดุ

องค์ชายลี่ลูบจมูก 'อ๋อ' เบาๆ งงๆ

ลูกชายของเขา โตแล้วหรือ?

หัวไหล่ตก เขาหันไปหาพระชายา ถามอย่าง