บทที่ 224 รับรองว่านางจะขอหย่าเอง

เมื่อได้ยินเสิ่นฉงซ่านพูดถึงแม่ของเขา ดวงตาเย็นชาของกู้ชิงจื่อก็ดำสนิท พอได้ยินคำพูดต่อมา ยิ่งรู้สึกน่าขัน

สั่งสอน?

ตอนที่เขากินไม่ดีใส่เสื้อผ้าไม่อบอุ่น คนผู้นี้ไม่อยู่

ตอนที่ถูกกู้จินซานและหลิ่วเหอฮวาด่าทุบตี คนผู้นี้ไม่อยู่

ตอนที่แม่ของเขาและตัวเขาแบกรับคำด่าทอ

บทที่ 225 รอเพียงค่ำคืนมาถึง

หลินรุ่นรุ่นไม่ได้อยู่เฉยในช่วงที่ทุกคนโต้เถียงกัน

นางนับจำนวนองครักษ์ที่ท่านมาร์ควิสเซินพามาในครั้งนี้ก่อน

ประมาณห้าร้อยคน

นางจำได้ว่าก่อนหน้านี้กู้ชิงจื่อเคยพูดว่า ตามกฎของจวนมาร์ควิส จะเลี้ยงทหารส่วนตัวประมาณห้าร้อยคน

นั่นหมายความว่าองครักษ์ป้องกันจวนมาร์ควิสทั้งหมด

บทที่ 226 แสดงหลักฐานหรือพยาน

"ช่างเถอะ พ่อลูกเราสองคนยืนอยู่ตรงนี้ให้คนหัวเราะเปล่าๆ เข้าเมืองก่วนค่อยว่ากัน" เสิ่นฉงซ่านถอนหายใจ พูดด้วยการคำนึงถึงภาพรวม

โจวเจี่ยอี้มองดูท้องฟ้าแล้วรีบเห็นด้วย "ใช่ๆ พู่กันเดียวเขียนตัวอักษรเสิ่นสองตัวไม่ได้ อย่าให้คนนอกเห็นแล้วหัวเราะเล่น มีอะไรรอเข้าบ้านค่อยคุ