บทที่187 จับตัวกลับเมืองหลวงเพื่อสารภาพผิด

เสิ่นฉงซั่นที่กำลังวอลนัทเหล็กในมือหยุดลง ดวงตาทั้งสองเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว ใบหน้าดูหม่นหมองน่ากลัว

คุณหญิงใหญ่แห่งจวนมาร์ควิส โจวเจี๋ยอี้ ชำเลืองมองสีหน้าที่ดำทะมึนของท่านมาร์ควิส ในใจรู้สึกดีใจ แต่บนใบหน้ากลับเต็มไปด้วยความเป็นห่วง เธอถอนหายใจว่า:

บทที่188 กู้อหยุน

กู้ชิงเหรินรีบเห็นด้วยทันที: "ใช่ครับ ท่านมาร์ควิสพูดถูกต้อง!

พวกเราไม่เคยมีประสบการณ์มาก่อน แต่ว่า จะทำอย่างไรให้จับกู้ชิงจื่อ..."

เสิ่นฉงซั่นสอนอย่างไม่อดทน: "ข้าจะให้คนสามสิบคนกับพวกเจ้า แต่ละคนล้วนเป็นชายฉกรรจ์ที่มีฝีมือ พวกเจ้าเพียงแค่นำทางก็พอ

แม้ในหมู่บ้านจะมีคนมาก แต่นี่

บทที่189 ซิ่ว เจ้ามีคนที่อยากแต่งงานด้วยไหม?

ในห้องครัวที่เต็มไปด้วยบรรยากาศของควันไฟและกลิ่นอาหาร หลินรุ่นรุ่นกำลังก่อไฟที่ปากเตา ในหม้อเหล็กใบใหญ่กำลังตุ๋นขาหมูขาวราวหยก

ต้องรอให้ขาหมูเปื่อยนุ่มจนใช้ตะเกียบคีบแล้วขาดเลย จึงจะถือว่าตุ๋นได้ที่

หลินอันชอบกินขาหมูจิ้มน้ำจิ้มมากที่สุด ถึงแม้ว่าตอนน