บทที่ 18

สินค้ากลับมาเต็มคันรถแล้ว

ใกล้ค่ำแล้ว หลินรุ่นรุ่นกำลังนวดแป้งบนเขียง

ไม่มีอ่างก็ไม่เป็นไร เธอทำแป้งเป็นวงกลม เจาะรูตรงกลาง เทน้ำจากน้ำพุ - ในถังไม้มีน้ำที่กู้เชียนหลี่ตักมาจากแม่น้ำ แต่ขุ่นเป็นสีเหลือง เพื่อความปลอดภัย เธอจึงใช้น้ำจากน้ำพุแทน

ตอนนี้พวกเขามีหกคน มีงานรออยู่มาก ใครๆ ก็ไม

บทที่ 19

ซื้อที่ดินสำเร็จหรือยัง?

"อืม ฉันก็คิดเหมือนกัน" เสียงใสเย็นแฝงรอยยิ้ม พูดเบาๆ ทุ้มๆ

แสงไฟลุกโชน ส่องสว่างท้องฟ้าเล็กๆ ส่วนหนึ่ง

หลินรุ่นรุ่นหัวเราะ เร่งว่า: "รีบยกไปกินเถอะ ลุงเชียนหลี่กับลุงหยุนยังรออยู่ข้างหลังนะ"

ร่างสูงใหญ่กำยำของกู้ชิงจื่อบังอยู่ข้างหน้า กู้เชียนหลี่กับกู้หยุนเลย

บทที่ 20

มันฝรั่งกับมันเทศพอปลูกแค่ 30 ไร่ น้อยไป

และเมื่อท่านอาลักษณ์ได้กินเนื้อ เจ้าหน้าที่ชั้นผู้น้อยก็ต้องได้ซดน้ำแกง เอาเงิน 10 ตำลึงแบ่งให้พวกเจ้าหน้าที่ เท่ากับว่าเงิน 10 ตำลึงนั้นเป็นของท่านอาลักษณ์คนเดียว

ใช้เงิน 70 ตำลึงซื้อที่ดินราคา 50 ตำลึง เขาขาดทุน

ท่านอาลักษณ์และเจ้าหน้าที่ได้เงิ