บทที่ 152 ขับไล่ข้าศึก

"ถ้ามีรถทลายกำแพง บันไดเสือ เครื่องข้ามคู เครื่องยิงหินก็คงดี!" จูเถ้าต้าสั่งให้ตัดต้นไม้ใหญ่พลางถอนหายใจ

"หัวหน้าพูดเล่นแล้ว ของพวกนั้นมีแต่ในกองทัพ จะมีให้พวกเราใช้ได้ยังไง?" ผู้ติดตามต่อบทสนทนา จู่ๆ ก็นึกถึงเรื่องอันตรายขึ้นมา รีบเตือนว่า "หัวหน้า ท่านรู้สึกไหมว่าถุงที่ย

บทที่ 153 ภัยพิบัติถึงแก่ชีวิตของหมู่บ้านต้าซาน

จูเถ้าต้าและเจ้าหน้าที่ศาลสองสามสิบคนที่แต่เดิมกำลังโกรธ พอได้ยินเสียงตะโกนก็รู้สึก...ซาบซึ้ง?

พวกเขาเองก็ไม่รู้ว่าทำไม แต่ในใจกลับรู้สึกขอบคุณที่อีกฝ่ายไม่ได้ลงมือสังหารพวกเขา

"หัวหน้า อีกฝ่ายไม่ได้ฆ่าพวกเราจนสิ้นซาก เราอย่าดื้อดึงต่อเลยนะ?"

"ใช่

บทที่ 154 หมู่บ้านต้าซานเกิดเรื่อง

มีคนพึมพำประโยคหนึ่ง พึมพำเสร็จก็ทำงานต่อไป

คนจนเรียนหนังสือ คนรวยเรียนยุทธ์ เรียนวิชายุทธ์แพงกว่าเรียนหนังสือมาก

อีกทั้งยังต้องหาอาจารย์มาฝากตัว นอกจากเปลืองเงินแล้วยังยุ่งยาก

แต่กู้ชิงจื่อจดจำไว้ในใจ

การหาคนที่มีวรยุทธ์สูงส่งเป็นเรื่องเร่งด่วน

ดึกดื่น หลัง