บทที่ 142 สภาพปัจจุบันของกู้จินซานและหลิ่วเหอฮวา

เพียงแค่บ่ายเดียว เมื่อหลินรุ่นรุ่นออกมาจากโรงงานสบู่ เธอรู้สึกว่าสายตาที่ชาวบ้านมองเธอเปลี่ยนไป

จะพูดยังไงดี?

คือเหมือนมีน้ำตาคลอและมีความยินดีปนอยู่ คล้ายๆ กับสายตาของผู้ใหญ่ที่มองลูกสาวที่กำลังจะแต่งงาน?

เธอส่ายหัวไล่ความคิดแปลกๆ ในสมองทิ้งไป

บทที่ 143 คนจากจวนมาร์ควิส

กู้ชิงจื่อและคนอื่นๆ นั่งฟังอย่างเงียบๆ

เมื่อได้ยินป้าจ้าวเล่าว่ามีรถม้าหรูหราสามคันมาที่หมู่บ้านต้าซาน และมีสาวใช้แต่งตัวสวยงามลงมาจากรถ พวกเขาก็ขมวดคิ้ว

"หมู่บ้านต้าซานของเราอยู่ในซอกเขาแบบนี้ ไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อนเลย คนทั้งหมู่บ้านออกมามุงดู ที่แท้ก็มาหากู้จินซ

บทที่ 144 คืนก่อนแต่งงาน ลางร้ายกำลังมา

หมู่บ้านชิงหลินเต็มไปด้วยบรรยากาศแห่งความยินดี

หลินรุ่นรุ่นแต่เดิมไม่ได้รู้สึกอะไรมาก คิดว่าแค่พิธีการเท่านั้น

แต่เมื่อข้าวของเครื่องเรือนถูกจัดวางทีละชิ้น ผ้าปูที่นอนและผ้าห่มสีแดงสดถูกปู หน้าต่าง เครื่องเรือน อ่าง โอ่ง แม้แต่ผนังบ้านก็ติดกระดาษลายฉลุไปทั