บทที่ 124 เร่งฝีเท้าทำงาน

หลินอันถอนหายใจอย่างจนปัญญา: "พี่ ต้องไวขนาดนี้เลยเหรอ!"

แล้วเขาก็เทความในใจออกมาเหมือนเทถั่วออกจากกระบอกไม้ไผ่: "เมืองอานหยางซื้อมันหมูได้วันละเก้าส่วน รวมกับน้ำมันงา พอดีกับวัตถุดิบที่โรงงานสบู่ต้องใช้ในแต่ละวัน

แต่แต่ละวันแทบไม่มีเหลือ ที่นี่ยังไม่มีความวุ่นวายชั่วคร

บทที่ 125 ด่านป้องกันแรกของหมู่บ้านเสร็จสมบูรณ์

เมืองอานหยางอยู่ห่างไกล ไม่ได้อยู่บนเส้นทางการค้าและไม่ใช่แหล่งอุดมสมบูรณ์ ไม่ใช่พื้นที่ที่ทหารต้องแย่งชิง จึงค่อนข้างไม่วุ่นวายจนไร้กฎหมาย ส่วนชาวบ้านหมู่บ้านต้าซานอยู่ในมุมห่างไกล แทบไม่ออกไปไหน ยังเข้าใจสภาพภายนอกแบบเดิมๆ

เมื่อกู้ชิงจื่อเสนอให้สร

บทที่ 126 หลินอันกลับหมู่บ้านพร้อมข่าวดี

หลินรุ่นรุ่นตอบทันทีโดยไม่ต้องคิด: "มื้อเที่ยงทำต่อ มื้อเย็นไม่ต้องทำแล้ว"

ตอนนั้นต่างคนต่างกลับบ้าน ต่างคนต่างหาแม่

"หา? ยังทำข้าวเที่ยงอีกเหรอ?" ป้าหลี่และแม่บ้านที่มาช่วยข้างๆ ถามอย่างประหลาดใจ

กำแพงก็สร้างเสร็จแล้วไม่ใช่เหรอ?

ประตูก็ติดตั้งแล้ว

คุณ