บทที่ 117 ไป๋เลี่ยนตกลงอยู่ต่อ

พอได้ยินเช่นนั้น ไป๋เลี่ยนดีใจยิ่งกว่าหลินรุ่นรุ่นเสียอีก พยักหน้าถี่ๆ เหมือนลูกไก่จิกข้าว ตอบอย่างร่าเริง: "ได้ๆ! ข้าเก็บสมุนไพรมานับไม่ถ้วน แต่ยังไม่เคยขุดโสมเลย"

เพราะโสมต้องการดินที่เหมาะสม สภาพอากาศ และสภาพแวดล้อมของพืชที่เฉพาะเจาะจงมาก ไม่ใช่ว่าภูเขาลูกไหนก็จะ

บทที่ 118 ไปหมู่บ้านชิงหลินขอหมอเฒ่ารักษาโรคให้หลิ่วเหอฮวา

ก่อนอาหารเย็น คณะรถม้าที่ออกไปข้างนอกก็กลับมาครบแล้ว

หลินอันวิ่งเหยาะๆ มา เห็นหลินรุ่นรุ่นกับหลินเฉวียนกำลังยกอาหาร จึงตะโกนถาม: "เก็บเกี่ยวบนเขาเป็นยังไงบ้าง?"

หลินเฉวียนกำลังถือชามใหญ่เต็มไปด้วยเนื้อต้มรสเผ็ดหอม เดินอย่างมั่นคง ไม่เงยห

บทที่ 119 จับจุดอ่อนกู้ชิงจื่อ ให้เขากลับหมู่บ้านต้าซานกตัญญูต่อหลิ่วเหอฮวา

กู้หลิงเดินวนดูบ้านใหม่ของกู้เชียนหลี่กับจ้าวชุน

จิ๊ะๆ

ดีกว่ากระท่อมมุงหญ้าเตี้ยๆ ของจ้าวชุนในหมู่บ้านต้าซานไม่น้อย แต่ก็ดีกว่าแค่นิดหน่อยเท่านั้น

เธอมองไปไกลๆ ตรงนั้นกำลังขนดินและสร้างบ้านกันอย่างคึกคัก เมื่อครู่เดินตา