บทที่ 115 จะไปช่วยกู้ชิงจื่อ

ป้าจ้าวไม่ใช่คนโง่ อยู่หมู่บ้านเดียวกันมายี่สิบกว่าปี จะไม่รู้ว่าใครเป็นคนยังไงได้อย่างไร

ให้คนอัธยาศัยดีอย่างนางต้องมาติดต่อกับหลิ่วเหอฮวานั้นเหนื่อยใจจริงๆ แต่สัญญาแล้ว และเป็นเรื่องเล็กน้อย ต้องทำให้ดี!

แต่การบรรลุเป้าหมายไม่จำเป็นต้องเอาใจหลิ่วเหอฮวา นางทำหน้าภูมิ

บทที่ 116 ขึ้นเขาเก็บสมุนไพร

ป้าจ้าวรู้ว่าครอบครัวของหลิ่วเหอฮวานั้นโลภและทนไม่ได้ถ้าไม่ได้เปรียบคนอื่น แต่เธอไม่คิดว่าเรื่องจะราบรื่นได้ขนาดนี้

ทุกอย่างเป็นไปตามที่กู้ชิงจื่อบอกมา ดูเหมือนจะไม่ต้องใช้ความพยายามมาก ก็สำเร็จแล้ว?

ครอบครัวของหลิ่วเหอฮวา ในเวลาอันสั้นก็ตัดสินใจจะมาหาผลประโยชน์?

เธ

บทที่ 117 ไป๋เลี่ยนตกลงอยู่ต่อ

พอได้ยินเช่นนั้น ไป๋เลี่ยนดีใจยิ่งกว่าหลินรุ่นรุ่นเสียอีก พยักหน้าถี่ๆ เหมือนลูกไก่จิกข้าว ตอบอย่างร่าเริง: "ได้ๆ! ข้าเก็บสมุนไพรมานับไม่ถ้วน แต่ยังไม่เคยขุดโสมเลย"

เพราะโสมต้องการดินที่เหมาะสม สภาพอากาศ และสภาพแวดล้อมของพืชที่เฉพาะเจาะจงมาก ไม่ใช่ว่าภูเขาลูกไหนก็จะ