บทที่ 25

ตัวตนที่แท้จริงของธวนิตว์

นิตาตื่นขึ้นมาด้วยความง่วงซึม เธอพบว่าบริเวณรอบๆนั้นมืดสนิท ไม่ใกลจากตัวมากก็เหมือนมีคนกำลังพูดอยู่ เธอกัดลิ้นของตัวเองหนึ่งที เพื่อที่บังคับตนเองให้รวบรวมสมาธิฟังต่อไป

“อะไรน่ะ? เหตุการณ์ไฟไหม้ในโรงพยาบาลครั้งนั้นเป็นฝีมือของเธอ?” เสียงของธวนิตว์

บทที่ 26

คุณณัฐพล ช่วยฉันด้วย…

ธวนิตว์หากรงมาหนึ่งกรง

ซึ่งเป็นกรงที่ทำขึ้นจากทองคำบริสุทธิ์และสามารถนำนิตาทั้งคนเข้าไปอยู่ในนั้นได้เหมือนดังกรงนก

ในเวลานี้นิตานั้นหมอบตัวอยู่ข้างในกรงกรงนี้ ธวนิตว์เดินจากด้านนอกประตูเข้ามาและเปิดไฟตรงประตูทางเข้า

แสงสีเหลืองอุ่

บทที่ 27

นิตาตั้งท้องลูกของฉัน

เมื่อณัฐพลเอ่ยสั่งเสร็จ ชายชุดดำหลายคนที่ตามเขาก็ผลักเก้าอี้ข้างๆโดยไม่มีการขัดคำสั่งใดๆและรอปฏิกิริยาของเหล่าผู้ช่วยที่เข้ามาโจมตีตอบโต้กลับไปมา ในขณะนั้นณัฐพลก็เดินทะลุผ่านความโกลาหลจากหน้าร้านตรงเข้าไปยังสนามด้านหลัง

“รีบไปรายงานเจ้านายเร็ว!” ฝั่งผ