บทที่ 97 ไปด้วยกัน

ถงหมึกหันกลับไป เป็นพ่อเลี้ยงของเขา—องค์ชายจิ้งแห่งราชสำนัก โจวป๋อเหวิน

โจวป๋อเหวินตอนนี้ก็รู้สึกเสียใจ ที่ตนเองวิตกกังวลเรื่องลูกเลี้ยงจนต้องมาตรวจสอบสถานการณ์การดูตัว

นึกถึงความห่วงใยที่ถงเถียเหม่ยมีต่อน้องชายสามีและลูกชายที่เลี้ยงดูมากับมือ โจวป๋อเหวินถอนหายใจอีกครั้ง

"พ่อ

บทที่ 98 ชุนเหยาคาดเดา

เย่หยุนเหนียงไม่รู้ว่าถงหมึกพาพ่อแม่สองคู่มาที่เจียงเฉิง

นางดึงหลี่ผิงที่นอนอยู่อีกแล้วให้ลุกขึ้น พาเขาเดินออกจากบ้าน

"อย่านอนทั้งวันสิ ไปซื้อผักกับแม่ เร็ว" เย่หยุนเหนียงรู้สึกจนปัญญากับหลี่ผิง เด็กคนนี้ชอบอยู่แต่ในบ้านเหลือเกิน

"หยุนเหนียง จะไปไหน?"

"ไปซื้อผัก พี่ชุนเหยาล

บทที่ 99 ทอดลูกชิ้น

เย่หยุนเหนียงไม่รู้ว่าชุนเหยารู้เรื่องของนางกับเจียงหมิงเจ๋อแล้ว รวมถึงเรื่องของหลี่ผิงด้วย ตอนนี้นางค่อนข้างกังวลว่าลานเล็กจะมีปัญหาหรือไม่

คิดถึงความฉลาดและปัญญาของเจียงหมิงเจ๋อ คงไม่ให้ใครจับได้

เย่หยุนเหนียงวางความกังวลลง ทุ่มเทความคิดทั้งหมดไปที่การเตรียมของสำหรับปีใหม่แล