บทที่ 95 หวังเฉียงตาย

เย่หยุนเหนียงกลับบ้านเปลี่ยนเสื้อผ้าสะอาดแล้วกลับมาที่บ้านเลขที่ 7 แกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่องที่เกิดขึ้นที่เรือนหลัง

"แม่ ลูกอยู่นี่ อย่ากลัวนะ" หลี่ผิงตบไหล่เย่หยุนเหนียง

มือน้อยๆ ทำให้ความกลัวในใจเย่หยุนเหนียงจางหายไป นางยังมีลูกที่ต้องดูแล ต้องเข้มแข็งขึ้นมา

"แม่ไม่กลัวหรอก

บทที่ 96 สืบทอดสายเลือดเดียวกัน

การเคลื่อนไหวตื่นตกใจของเหลียงม้ายเหมียวทำให้เย่หยุนเหนียงสะดุ้ง "เจ้ารู้อะไร?"

"ข้ารู้แล้วว่าทำไมป้าหวังถึงต้องการเงินมากขนาดนั้น"

ก่อนตระกูลหวังจะมีเรื่อง กำลังหาคู่ให้หวังจี้จู้ มีหลายตระกูลที่มีลูกสาว ต่างก็พอใจในตัวเขา

พอตระกูลหวังมีเรื่อง ครอบครัวที่เป็นห่วงล

บทที่ 97 ไปด้วยกัน

ถงหมึกหันกลับไป เป็นพ่อเลี้ยงของเขา—องค์ชายจิ้งแห่งราชสำนัก โจวป๋อเหวิน

โจวป๋อเหวินตอนนี้ก็รู้สึกเสียใจ ที่ตนเองวิตกกังวลเรื่องลูกเลี้ยงจนต้องมาตรวจสอบสถานการณ์การดูตัว

นึกถึงความห่วงใยที่ถงเถียเหม่ยมีต่อน้องชายสามีและลูกชายที่เลี้ยงดูมากับมือ โจวป๋อเหวินถอนหายใจอีกครั้ง

"พ่อ